De geschiedenis van de auto in 60 delen: Alfa Romeo 8C Monza (1933)

Italië, achtcilinder in lijn met compressor, inhoud 2,6 liter, 150pk, sportuitvoering 180pk
Deze Alfa was in de jaren dertig de meest veelzijdige sportwagen. Deze wagen won vele keren achter elkaar de vierentwintig uurse van Le Mans, won zelfs vele Formule 1 races en was ook als sportwagen in het normale verkeer zeer populair. In de jaren voor de Tweede Wereldoorlog, waarvan het begin ook meteen het einde van de Alfa Romeo 8C betekende, had het merk dan ook geen beter product te bieden. De auto was zelfs voor huidige begrippen vrij snel. Hij had een top van 216 km/u en accelereerde van 0 naar 100 in 7,3 seconden.

De auto werd ontwikkeld door Vittorio Jano, de beste constructeur die ooit bij de in Milaan gevestigde fabriek heeft gewerkt. Enzo Ferrari, die destijds ook bij Alfa Romeo werkte, had hem losgeweekt van de afdeling autosport van Fiat, tot groot ongenoegen van deze laatste. Voor Alfa Romeo was Vittorio een grote aanwinst.

Aanvankelijk werd de 8C in het jaar 1931 geïntroduceerd met een lange wielbasis, de auto was als sportwagen ontwikkeld en had een motor van 2,3 liter. In mei van dat jaar, slechts enkele weken nadat de serieproductie was begonnen, won de sportversie van de 8C de Targa Florio op Sicilië, één van de meest slopende rally’s in die tijd. Nog eens enkele weken later liet Alfa Romeo twee 8C’s inschrijven voor de Grand Prix van Italië, die in Monza werd gereden. Voor deze race was de wielbasis ingekort en waren de koplampen, spatborden en alle andere onderdelen die om te racen niet nodig waren verwijderd. Deze auto’s behaalden de eerste en tweede plaats. Dat was een sensationele overwinning, en sindsdien werd het model met verkorte wielbasis populair als zijnde de Monza.

Het sterke punt van de Monza was de motor. De acht cilinders stonden in lijn en de kleppen werden door twee bovenliggende nokkenassen bewogen. Oorspronkelijk was de cilinderinhoud 2,3 liter maar later werd deze vergroot tot 2,6 liter. Zowel de compressor als de nokkenassen werden aangedreven door tandwielen die centraal tussen de elk vier cilinders bevattende helften van het lichtmetalen motorblok waren aangebracht. (SL)

Klik hier voor foto’s van deze Alfa.

Klik hier voor het overzicht van deze reeks.