De geschiedenis van de auto in 60 delen: Citroën DS19

Eén van de meest interessante auto’s uit de jaren vijftig werd op de Salon d’Automobile van 1955 in Parijs voorgesteld: de DS19.

Naast grote bewondering oogstte de auto ook nogal wat kritiek. Al snel kreeg hij bijnamen als snoek, strijkijzer of mossel (bij ons in Vlaanderen en in Nederland) of Boca de Sapo in Portugal, wat zoveel als kikkersmoel betekent. Enerzijds is dat natuurlijk niet zo verwonderlijk: in die tijd werden er immers nog tal van conventionele auto’s geproduceerd.

De DS19 was ontworpen door ene Flaminio Bertoni. De carrosserie, die als baanbrekend, revolutionair en avantgardistisch werd beoordeeld, had een voor die tijd een onwaarschijnlijk lage luchtweerstandscoëfficiënt van 0,38. Het zou nog jaren duren vooraleer een andere auto het beter deed.
De DS19 was bij zijn introductie destijds het grootste model waarbij nog voorwielaandrijving werd toegepast. Een voornaam voordeel van de DS19 was zijn fantastische wegligging, die niet in de laatste plaats te danken was aan de door Citroën voor het eerst toegepaste hydraulisch-pneumatische vering, die het zelfs mogelijk maakte om met een gedemonteerd wiel rond te rijden zonder dat de auto begon te slingeren. In dit veersysteem vervult de zogenaamde ‘gasveerbol’ de veerfunctie. Omdat de elasticiteit van gassen afneemt naarmate de druk groter wordt, kan deze vering enerzijds op de kleinste oneffenheden in het wegdek reageren en anderzijds zwaardere stoten met toegenomen veerkracht opvangen. Bovendien is het met behulp van een hogedrukpomp mogelijk het vloeistofvolume in het hydraulische systeem te variëren en daarmee desgewenst de afstand tussen onderkant auto en wegdek te veranderen.

De DS19 had een zelfdragende carrosserie met afzonderlijk opgehangen wielen, met langs voor en achter speciale constructies voor het opvangen van zijdelingse schokken en schokken in de lengterichting van de auto. De hydraulische stuurbekrachtiging behoorde tot de standaarduitrusting, net als schijfremmen op de voorwielen, een constructie die destijds zelfs bij de grotere auto’s nog allesbehalve alledaags was.

De volledig gesynchroniseerde vierversnellingsbak, de overbrenging en de motor waren als één blok rondom de vooras gegroepeerd. In tegenstelling tot de overige technologische snufjes was de motor van de DS19 eigenlijk teleurstellend conventioneel. Het was een viercilinder lijnmotor van 1.911cc die 75pk leverde, waarmee de eerste uitvoering een snelheid van 140 km/u haalde.

Wat modellen betreft: de DS 19 was in alle denkbare carrosserievarianten verkrijgbaar. Zo was hij er in vierdeurs berline, coupé, cabriolet, hardtop, vierdeurs cabriolet, stationwagon en zelfs pick-up. (SL)

Klik hier voor foto’s van de Citroën DS19 in zijn verschillende varianten.

Klik hier voor een overzicht van deze reeks.